36. Namawianie

Zaskoczył mnie tym, ale przez te 3 lata stałam się silną kobietą.. chyba

- Bill ... to wszystko stało się tak nagle. Przyprowadziłeś mi swoją dziewczynę, wyrzuciłeś z domu... zostawiłeś samą, bez dachu nad głową,..a teraz tak poprostu wracasz i wszystko ma być ok ? Gdzie Dagusia ?

- ona już odeszła... dawno.. ja nie wiem co mi było wtedy, ale wiem że wciąż cie kocham...

- Bill.. potrzebuje czasu...żeby to sobie poukładać

- dam ci czas... tyle ile zechcesz.. tylko że jutro muszę wracać do Hamburga... pojedziesz ze mną ..

- nie mogę tak z dnia na dzień...

- tylko jak będziesz tu żyła ?  Do domu już raczej nie wrócisz bo nie masz wstępu bo Daniel...

- on tam tylko mieszka, to moje mieszkanie... narazie tu zostane

- proszę cie 

- Bill, pomyśl co czułam gdy mnie wyrzuciłeś za drzwi... mało tego, w ciągu kilku dni musiałam znaleźć pracę  i mieszkanie, to nie łatwe.

- dam ci pieniądze, przecież wiesz. Nie będziesz musiała pracować

- będę musiała, zrozum że nie chce wszystkiego uzależniać od ciebie... tak zrobiłam ostatnio ..i jak na tym wyszłam ?

- Amalio, proszę daj mi szanse... - delikatnie dotknął mojej dłoni

- nie wiem.. zostawmy to narazie tak jak jest

- ale pojedziecie jutro ze mną .. - nie dawał za wygraną

- Bill.. nie mogę.. nie proś mnie na razie o to

- ok.. poczekam... opowiedz mi coś o nim - zmienił temat

- hmm jest kochany, bardzo dużo rozumie, wiele razy mnie pocieszał. Przez te pierwsze dni, sam wiesz kiedy żyłam tylko dla niego... - skrzywił się

- przykro mi ... naprawdę..., ale skoro już was odnalazłem to nie będę mógł zniknąć.. za bardzo cie potrzebuję.. ciebie i jego.

- Bill proszę nie każ mi podejmować decyzji już teraz.. to ciężkie.. tyle lat

- wiem...

-Bill... ?

- tak ?

- on ma klucze do mojego mieszkania

- Lia, teraz nie mogę ci pomóc. Możesz jedynie tu zostać... jutro rano wyjeżam... wracam do domu... musze

- rozumiem

*

-ale dlaczego nie możemy jechać z tatą ? - zapłakany Olivier stał w progu naszego mieszkania. Okazało się że Daniel wziął rzeczy i zniknął klucze zostawiając sąsiadce.

- kochanie - Bill przykucnął przy nim - ty masz tu przedszkole, twoja mama pracę, a ja mam pracę w innym mieście..

- odwiedzisz nas jeszcze ?

- pewnie, obiecuje.. Lia - zwrócił się do mnie - mogę dzisiaj zadzwonić.. ?

- możesz - telefon to chyba nic złego ?

- podaj mi nr

- o już - napisałam mu na kartce - do 18 jestem w pracy..więc później dzwoń

- ok .. pa - zastygł na chwile, a potem szybko musnął moje usta swoimi i zniknął.

- słodko razem wyglądacie - podsumował Oli

- no bywa - powiedziałam tylko ... i odprowadziłam go do przedszkola - tylko pamiętaj, nie waż się iść z Danielem. Sąsiadka, pani Joe po ciebie przyjdzie gdybym nie mogła. - Miałam nadzieję że Daniel zniknął lecz tęskniłam za nim, 2 lata mieszkaliśmy pod jednym dachem i brakowało mi go. To że Bill wrócił nie powinno niczego zmienić, ale jak się dowiedziałam Daniel zupełnie inaczej niż ja widział naszą relację, więc może i dobrze że tak się stało. Oli ma tylko jednego tatę, którego kocha...
- dobrze mamusiu - grzecznie pobiegł się bawić

Wieczorem zadzwonił Bill i długo rozmawiał z malcem, dopiero po 1,5h odzyskałam i-phona

B: częśc kochanie- zaczął miło

A: daruj sobie,zbyłam go

B: coś nie tak .? 

A : wszystko !

B : a konkretniej 

A: mam już dość mojego szefa. No nic a co u ciebie ?

B : co z nim nie tak ? a umnie .. strasznie za wami tęsknie, odwiedze was  następnym tygodniu ok ?

A : jakoś przez 3 lata nie tęskniłeś

B: bardzo tęskniłem ale szukałem sobie zajęć

A: jakich ?

B: nie chcesz wiedzieć 

A: to twoje życie 

B: a tak bardzo chciałbym żeby było wspólne nasze !

A: wiesz że mi nie łatwo. Przecież nie wzieliśmy rozwodu, jak ty żyłeś z nią ?

B: nie mówiłem jej, a ona nie pytała. wrócisz do mnie ?

A : to nie czas na takie rozmowy, nie przez telefon - zbyłam go - Muszę kończyć, paa
B : Dobranoc

*
Siedział i myślał.
Kochał ich... dlaczego wie to dopiero dzisiaj ?

Nie chciał kolejnej rozłąki... z rodziną. Nie umiał normalnie funkcjonować od dnia kiedy pierwszy raz porozmawiał z synem. Ciągle miał ich przed oczyma. Wyciągnął telefon

B: Jost ! nie przyjde jutro do pracy ...